ஸ்ரீலக்ஷ்மி
மௌனத்தின் மொழி?
(பேசாத பேச்சில் ஒரு பூரிப்புள்ள பேரொலி இருக்கிறது…)
மௌனம் பேசும் மொழியைக் கேட்டாயோ?
மழையின்றி மணம் சொல்வதைக் கண்டாயோ?
மௌனம் என்றால் அமைதி என்று எண்ணாதே,
அதில் விழுந்த வார்த்தைகள் எழுந்து நடனமாடும்!
மௌனத்தின் மௌனம் கூட புலம்பும்,
மரணச் சிரிப்பில் கூட உயிர் குழைந்து கொள்ளும்!
பொய் பேசாத வாயின் சத்தம் தான் மௌனம்,
போர் விளையாடும் கண்களில் கவிதை தான் மொழி!
பூவுக்கும் சுவையுண்டு — அது மணம்,
மௌனத்திற்கும் குரலுண்டு — அது கண்கள்!
பேசும் நாயகன் பார்வை கொடுக்கும்,
பேசாத நாயகி பனித்துளி போல உருகும்!
மௌனம் என்பது சாம்பல் அல்ல,
மழையில் மூடிய மின்னல்!
புகையில்லா தீப்பொறி அது,
புகழ் இல்லாத புனித ஜாதி அது!
உயிரின் உள்ளே உள்ள அதிர்வு தான் அது,
முன்னரே நம் உள்ளத்தில் பிறந்த மெழுகுவர்த்தி!
மௌனத்தில் மொழி இல்லை என்று யாரோ சொன்னார்கள்,
நானோ அதில் நூறு நூல்கள் படித்தேன்!
அதுவும் ஒரு மொழி —
வலிகளை வார்த்தையின்றி சொல்வதற்கு!
அழகுகளை அழிக்காமல் பரிமாறுவதற்கு!
பேச்சு போல பட்டணமில்லை,
மௌனம் போல புனிதமில்லை!
ஒரு பார்வை பேசும் கவிதை,
ஒரு இதயம் கொடுக்கும் கதை!
வார்த்தைகள் ஏமாற்றலாம்…
மௌனம் மட்டும் உண்மை சொல்கிறது!
மௌனத்தின் மொழி கேட்கத் தெரிந்தால்,
உலகம் முழுக்கப் பேசும் ஒரு காதல் புரியும்!
