ஜெ. சரளா மஞ்சு இன்னல் பல கொடுத்தாய்!இடரிவிட நினைத்தாய்!இதயம் உடைத்தாய்!இகழ்ந்தாய் அதில் மகிழ்ந்தாய்!இதுவும் போதாதென- கூட இருந்தே குழியையும் பறித்தாய்!இன்ப குடியையும் கெடுத்தாய்!இருசெவி இறுக்கி மூடி நகர்ந்தேன்..இடையூறு பல தாண்டி நடந்தேன்..இதுவும் கடந்து போகுமென உணர்ந்தேன்.. விழுந்தேன் அழுதேன் தொழுதேன் எழுந்தேன்..விடாமுயற்சியோடு தொடர்ந்தேன்..புதைந்தேன் எனினும் பொறுத்தேன்..முளைத்தேன்.. துளிர்த்து வளர்ந்தேன்.. முயற்சித்தேன் மீண்டும் மீண்டும்முயற்சித் தேன் பாய உழைத்தேன்..முடிவில் வெற்றித்தேன் ருசித்தேன்.. முயலாமையால் தோற்ற பலர்போலே நானும் வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோ? வீழ்வேன் என்று நினைத்தாயோ?
Author: admin
ரங்கநாயகி கண்ணன் புரட்டிப் போடும் சுகதுக்கங்கள் எட்டி உதைக்கும் சொந்த பந்தங்கள் ஓட்டும் நட்பு வட்டங்கள் வாட்டும் மனகலக்கங்கள் அசைத்து பார்க்க முயன்றது என்னை காலனை மிரட்டியபாரதி வாழ்ந்த நாட்டில் வாழும் நமக்கு அச்சமாஅச்சமதை துச்சமாக்கிதிரட்டினேன் நம்பிக்கையைவிரட்டினேன் அச்சத்தை கலங்க வைக்கும் புயலையும்மிரட்டும் பூகம்பத்தையும்சுழன்று அடிக்கும்சுனாமியும் இத்தகு இயற்கை சீற்றங்கள்முடக்கி விடுமா என்னைஅனைத்தையும் கடந்து விடிவெள்ளியாய் மீண்டும் எழுவேன்இரவு பகல் போல்எனது துன்பங்கள்எனக்கு மாற்றத்தைக்கொடுத்தாலும்வீழ்ந்து விடாமல்இருப்பேன் என்றும்கொரானா அரக்கன் ஆட்டம் போட்டாலும்கலங்கிடமாட்டோம்கொட்டம் அடக்குவோம்நாம்காணா சோதனையாவேதனையாஇதுவும் கடந்து போகும் நம்பு காலமே சுழன்றிடும்மேலது கீழாய்உயர்ந்த லட்சியம் தளரா முயற்சி உன்னத உழைப்பு உயரத்திடும் என்னைவீழ்வேனெனறு மட்டும் நினைக்காதீர்
இரா.பரிமளா எந்த தீவினையும் நிகழ்ந்து விடவே இல்லையே நம்மிடையேஎந்த பொல்லாப்பும் கூட நடந்ததாக நினைவு இல்லைஇருப்பினும் மன்னிப்பு மட்டுமல்ல ஏன் இப்படி இருக்கிறாய் என இறைஞ்சி கூட கேட்டாயிற்றே…அள்ளி தின்னும் காகத்தை போல அல்லாமல் புறா கொத்தும் ஒவ்வொரு தானியம் போலவே சொற்களைபரிமாறிகிறேன்உன் எல்லா மெளனத்திலும் அர்த்தம் எனக்கு வலியே மிஞ்சுகிறதுஇதனாலோ என்னவோ என் மூச்சுக்காற்று சூறாவளியாய் சுழற்சி யாகம் பண்ணுகிறதுகண்கள் கூட நீர்வேள்வி நிகழ்த்துகிறதுஇருப்பினும் அடிக்கடி நீ காணாமல் போகிறாய் நூல் அறுந்த பட்டம் போல நான்….நான் தான் செய்வதறியாது நாற்திசையும் திகைத்து நிற்கிறேன்
ஸ்ரீலக்ஷ்மி மௌனத்தின் மொழி?(பேசாத பேச்சில் ஒரு பூரிப்புள்ள பேரொலி இருக்கிறது…)மௌனம் பேசும் மொழியைக் கேட்டாயோ?மழையின்றி மணம் சொல்வதைக் கண்டாயோ?மௌனம் என்றால் அமைதி என்று எண்ணாதே,அதில் விழுந்த வார்த்தைகள் எழுந்து நடனமாடும்!மௌனத்தின் மௌனம் கூட புலம்பும்,மரணச் சிரிப்பில் கூட உயிர் குழைந்து கொள்ளும்!பொய் பேசாத வாயின் சத்தம் தான் மௌனம்,போர் விளையாடும் கண்களில் கவிதை தான் மொழி!பூவுக்கும் சுவையுண்டு — அது மணம்,மௌனத்திற்கும் குரலுண்டு — அது கண்கள்!பேசும் நாயகன் பார்வை கொடுக்கும்,பேசாத நாயகி பனித்துளி போல உருகும்!மௌனம் என்பது சாம்பல் அல்ல,மழையில் மூடிய மின்னல்!புகையில்லா தீப்பொறி அது,புகழ் இல்லாத புனித ஜாதி அது!உயிரின் உள்ளே உள்ள அதிர்வு தான் அது,முன்னரே நம் உள்ளத்தில் பிறந்த மெழுகுவர்த்தி!மௌனத்தில் மொழி இல்லை என்று யாரோ சொன்னார்கள்,நானோ அதில் நூறு நூல்கள் படித்தேன்!அதுவும் ஒரு மொழி —வலிகளை வார்த்தையின்றி சொல்வதற்கு!அழகுகளை அழிக்காமல் பரிமாறுவதற்கு!பேச்சு போல பட்டணமில்லை,மௌனம் போல புனிதமில்லை!ஒரு பார்வை பேசும் கவிதை,ஒரு இதயம் கொடுக்கும்…
கவிஞர் ச இரமேஷ். கீழடியை காலடியில் போட்டுடைத்தால் வீழ்வோமா….. எத்தனை பேர்கள் இனப்படுகொலை செய்திடினும்…… ஆண்டாண்டு காலமாய் ஆண்ட இனமடா…… மாண்டு என்றும் போக மாட்டோம்…… பூமியில் மடமையோடு வாழ மாட்டோம்…. நாடுகள் பல கடந்தும் இன்றும்…,…. அழியாத இனமடா கல்வெட்டுகளில் எங்கள்…… சரித்திரத்தை எழுதி வைத்தோம் பாரடா…… வரலாறுகளை மாற்றினாலும் சாக மாட்டோம்…… எங்கள் முகத்திரையை விலக்கினாலும் ஓயமாட்டோம்…. சங்கம் வைத்து வளர்த்த மாந்தரடா….. புவிஎங்கும் நிரம்பியது எங்கள் மூச்சடா…. ஆலமரமாய் வேரூன்றி விழுதுகள் கண்டோம்…… காப்பியங்கள் காவியங்கள் இலக்கியங்கள் இலக்கணங்கள்…… இயல் இசை நாடகம் என….. அயலான் அடிச்சுவடுகளை பின்பற்ற ஆணிவேர்….. வீரத்தை விதை விதைத்து வெற்றியை….. அறுவடை செய்து வாழும் இனம்…. பிரிவினையை காணாத ஏற்றத்தாழ்வுகளை அறியாத…… ஒற்றுமையை என்றும் பறைசாற்றிய கூட்டமடா..,.. சாதனைகள் பல செய்த இனம்…… அறிவியல் பல கண்ட இனம்….. அணைக்கட்டுகள் அழியாத கோயில்கள் ஆக….. சிறந்த நாகரீக நகர் அமைப்பு…. பூகோளம்…
ஜெசிக்குமார். பா யவனமெங்கும் உலவிடுதே மௌனத்தின் மொழிகவனமற்ற வார்த்தைகளின் கண்ணீர்த் துளிகண்முன்னே உருண்டோடும் கைவராக் கனவுகள்எண்ணங்கள் சேராது சருகாகும் நினைவுகள்சிறகுகள் செழித்திருந்தும் சித்தாந்த விலங்குகள்பிறரது நலன்வேண்டி புதைத்திட்ட ஆசைகள்செரிக்காத உணவெனவே உறுத்தும் உள்ளிருந்துஉறங்காக் குழந்தையென உயிரறுக்கும் சொல்லிழந்துபுன்னகையில் புதைத்து கண்ணடித்துக் கடந்துமென்சோசச் சிரிப்பில் அனைத்தும் உதிர்த்துஎண்ணற்ற ஆசைகள் எங்ஙகெங்கும் உண்டுதன்னலம் தவிர்த்த எண்ணங்கள் கொண்டு
மதிப்புறு முனைவர். சு. நடராஜன் நண்பர் போல் நடித்து நட்புபாராட்டி புறமுதுகில் குத்தி விட்டாலும்அன்பு என்ற ஆயுதத்தை முன்வைத்து இருக்கும் வரை பிடுங்கிக் கொண்டு கடனிலே தள்ளிவிட்டு தப்பிக்க நினைத்து நடுத்தெருவில் விட்டுவிடும் எண்ணம் கொண்டாலும் பாசத்திற்கு அடிமையாகி பயனின்றி ஏமாற்றி பாதியிலே பரிதவிக்க விட்டுச் சென்றாலும் படித்த படிப்புக்கு வேலை இல்லை பாமரன் என்றாலும் கனவுத் தொல்லை வறுமை பஞ்சம் பட்டினி என்று வாழ்க்கை முழுவதும் போராட்டம் ஆனதால் ஏழை என்று ஏளனம் செய்து விலகிச் சென்ற உறவு வட்டங்களே எத்தனை துன்பம் வந்த போதும் வீழ்வேன் என்று மட்டும் நினையாதே தோல்வி என்பது சாதித்துக் காட்டிட உயிர்த்து எழுவேன் பீனிக்ஸ் பறவையாய் தொட்டு விடும் தூரத்தில் வானம் முயற்சிகள் ஒருபோதும் துவண்டு விடாது விடியும் பொழுது நமக்கானது என்றே நெஞ்சினை நிமிர்த்தி உரக்கச் சொல்வேன் அதற்கான காலம் வரும் வரை
பு.சா.வெற்றிச்செல்வி – கோபி வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோஅவமானங்கள் கேள்விக்குண்டமானது,வெறுப்பு மூளும் வேள்வித்தீயானது,அலட்சியங்கள் ஆகுருகியானது,உதா€ீனங்கள் உக்கிரமானது,சுடுசொற்கள் அர்ச்சனைப்பூக்களானது,நையாண்டிகள் நைவேத்துயமானது,மூடங்கள் மூலிகைப்பொருளானது,கோபங்கள் தூபங்களானது,மீள்க, மீள்க எனும் மந்இரம் கூறி,பொறுமையெனும் நெய் வார்த்தேன்,மனகில் மூண்டது ஒரு யாகம்,வெல்ல வேண்டுமென்ற தாகம்,செயலில் கூடியது வேகம்,போராடச் சொன்னது விவேகம்,வாழ்க்கையெனும் போர்க்களத்தில் நான்,வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோ?
பு.சா.வெற்றிச்செல்வி – கோபி மெளனம் ஓர் மகத்தான ஆயுதம்,மடமையை கேடயம்,மனவலிமை கூட்டும்மதுயூகிகளின்சமரசத்தின் பிறப்பிடம்,சாத்வீகத்தின் இருப்பிடம்,சப்தமில்லா சங்கேதம்,சலனமில்லா சங்கல்பம்,நிசப்தத்தின் பிரமாணம்,நிர்மலமனகதுன் பிரயோகம்,அமையின் பிரவாகம்,ஆரவாரமில்லா ஆரோகணம்,எண்ணங்களின் சுரங்கம்,சந்தனைகளின் அரங்கம்,உண்மையின் விஸ்வரூபம்,உணர்ச்சிகளின் உலைக்கூடம்,பெண்மையின் மெளனம் அழகு,ஆண்மையின் மெளனம் அறிவு.
கவிஞரின் பெயர்: கலை ரத்னா முனைவர் த.பச்சையம்மா பா சிதறி அழும் வர்த்தைகளை விட மெளனம் சிறத்ததுமெளனம் என் சப்தகளை அசைத்து பார்கிறதுஅவளின் விழிகள் தொடுக்கும் போருக்குஇதழ்கள் எடூக்கும் ஓய்வு தான் மெளனம்மொழிகள் அர்த்தம் அற்று போய் விடுகிறதுமெளனம் பொருள் சுமந்து அழகாகிறதுநீர் நிரப்பிய விழிகளுடன் வார்த்தைகள்இல்லாததால் மெளனிக்கின்றேன் என்கண்ணீராவது மெளனத்தின் மொழி ஆகிறதுநண்பர்கள் பிரியும் போது வலிக்கவில்லைஆனால் கூடேவ இருக்கும் உறவுகள் பிரியும்போது மற்றும் நடந்து கொள்ளும் விதம்வலிக்கிறதுமுகம் சுழிக்கும் வார்தைகளும் முள்ளயாய்குத்தும் கோபகளும் முரண்பட்டூ நிற்கும் போதுமெளனம் ஒரு அழகிய மொழி தான்.என் தனிமையின் மெளனம் எவ்வளவுஅழகானது உன்னை பற்றியே சிந்தித்துஉன்னகான கவிதைகளை உதிர்த்து விடூகிறதுஒரு நொடி மெளனம் கோபத்தை வெல்லும்ஒவ்வொரு நொடியும் மெளனம் எதிராளியைவெல்லும்.வறுமை தாண்டவம் ஆடும் ஏழைகள் வீட்டில்பசியின் ஆளுமை மெளனம்புயலுக்கு பின் ஒரு அமைதி உலகை புரட்டிபோட்ட இயற்கையின் கோவம் மெளனம்மொழி தெரியா விழிகள் சிரித்தாலும் தரும்“கண்ணீர் துளிகள் மெளனமே தான்